رویکرد کامپایلری
Svelte بسیاری از کارهای واکنشی را هنگام ساخت برنامه به کد جاوااسکریپت تبدیل میکند. توسعهدهنده با syntax نزدیک به HTML و CSS جزء میسازد و runtime نهایی میتواند سبک بماند. این ویژگی برای تجربهٔ سریع جذاب است، اما حجم خروجی فقط یکی از عوامل است؛ تصویر، شبکه، منطق صفحه و دستگاه کاربر همچنان بر سرعت اثر میگذارند.
state و بهروزرسانی
مدل واکنشی باید منبع حقیقت را روشن کند. state محلی مناسب وضعیت کنترل مثل باز یا بستهبودن منو است؛ دادهٔ مشترک سبد خرید یا نشست کاربر باید مالک مشخصی داشته باشد. کپیکردن داده در چند store مستقل، ناهماهنگی میسازد. رویداد تغییر باید مسیر قابلردیابی داشته باشد تا خطا در بهروزرسانی از بین چند جزء پنهان نشود.
اجزا و قراردادها
هر جزء باید ورودی، خروجی و دامنهٔ مسئولیت روشنی داشته باشد. جزء کارت محصول اگر خودش درخواست شبکه هم بفرستد، آزمون و استفادهٔ دوباره را دشوار میکند. نمایش را از دریافت داده جدا نگه دارید، مگر اینکه مالکیت واقعی به همان جزء تعلق داشته باشد. نام propها باید معنا را منتقل کنند و وضعیتهای اختیاری را بدون ترفندهای پنهان نشان دهند.
دسترسپذیری و حرکت
تعاملات Svelte با markup واقعی مرورگر اجرا میشوند، بنابراین انتخاب عنصر درست اهمیت دارد. دکمه را برای عمل و لینک را برای ناوبری نگه دارید. استفاده از div کلیکپذیر تعهد صفحهکلید، فوکوس و نام دسترسپذیر را اضافه میکند. برای dialog، فوکوس اولیه و بازگشت فوکوس پس از بستهشدن را مدیریت کنید.
داده و سرور
اگر محصول به رندر سرور نیاز دارد، تفاوت کد سروری و مرورگر را واضح نگه دارید. متغیرهای خصوصی نباید به خروجی کلاینت برسند و دادهٔ کاربر باید با مجوز سروری دریافت شود. cache ممکن است اطلاعات عمومی را سریع کند؛ دادهٔ شخصی را نباید اشتباهاً میان درخواستها مشترک کرد. سیاست cache باید با معنای داده و مدت اعتبار آن هماهنگ باشد.
پایش و آزمون
کامپوننتها را با معیار رفتار کاربر بیازمایید. آزمون مستقیم متغیرهای داخلی ممکن است هنگام تغییر syntax یا compiler بشکند، حتی اگر تجربهٔ صفحه درست باشد. آزمون واحد را برای منطق مستقل نگه دارید و چند آزمون مرورگر برای مسیرهای اصلی مثل ثبتنام و خرید داشته باشید. خروجی build نیز باید در CI تولید شود.
تصمیم نهایی
Svelte برای ساخت رابطهای کامپوننتی و تیمهایی که syntax کمواسطه و خروجی سبک را دوست دارند مناسب است. انتخاب آن زمانی هزینه دارد که اکوسیستم سازمانی، ابزار یا تجربهٔ تیم حول فناوری دیگری شکل گرفته باشد. تعهد نگهداری بلندمدت را از پیش بسنجید و به ویژگیهای فعلی بازار بهتنهایی تکیه نکنید.
کامپایلر جای بررسی خروجی را نمیگیرد
کد نهایی را پس از build بررسی کنید؛ اندازهٔ chunkها، وابستگیهای تکراری و source mapهای تولیدی میتوانند اطلاعاتی دربارهٔ کیفیت بسته بدهند. ابزار کامپایلر بخشی از کار را حذف میکند، اما حجم کتابخانهٔ نمودار، editor یا تصویر همچنان بر خروجی اثر دارد. در CI نسخهٔ runtime و package manager را قفل کنید تا اختلاف محیط، خطای ناپایدار نسازد. یک نسخهٔ قابلتکرار به تشخیص تغییر ناخواسته کمک میکند.
در برنامهٔ چندزبانه، متن را از قالب جدا و مسیرهای ترجمه را هماهنگ نگه دارید. اعلان خطای فرم باید هم در کنار ورودی دیده شود و هم توسط فناوری کمکی قابلتشخیص باشد. برای transition خروج و ورود، حذف DOM را با کارهای در حال اجرا هماهنگ کنید. اگر درخواست هنوز زنده است، لغو آن هنگام حذف صفحه از پاسخ دیررس و تغییر state نامربوط جلوگیری میکند. رفتار نهایی را با کیبورد و touch نیز بررسی کنید.