اجزا بهعنوان مرز طراحی
React رابط را از componentهای تودرتو میسازد. component خوب مسئولیت مشخص و قرارداد props روشن دارد. شکستن همهچیز به اجزای کوچکتر الزاماً معماری بهتر نمیسازد؛ تعداد زیاد مرزهای غیرضروری ارتباط و جابهجایی کد را زیاد میکند. برشها را بر اساس مسئولیت، تغییر مستقل و استفادهٔ تکراری واقعی تعیین کنید.
state و جریان داده
state محلی برای باز یا بستهبودن بخش مناسب است. دادهٔ سراسری باید مالک و دلیل روشنی داشته باشد. بالا بردن همهٔ stateها به ریشه، هر تغییر کوچک را به صفحههای نامرتبط میرساند؛ نگهداشتن state در چند جزء همزمان نیز ناهماهنگی میآورد. جایی را انتخاب کنید که بیشترین مصرفکنندگان واقعی را پوشش دهد، نه همهٔ مصرفکنندگان فرضی آینده را.
رندر و کارایی
هر رندر دوباره به معنی مشکل نیست. قبل از memo کردن، مشخص کنید کدام بخش واقعاً کند است و با profiler اندازه بگیرید. بهینهسازی زودهنگام هزینهٔ خواندن و آزمون را بالا میبرد. کلید فهرست باید هویت پایدار آیتم باشد؛ استفاده از index در فهرستی که مرتب یا حذف میشود میتواند state جزء را به ردیف دیگری منتقل کند.
دسترسیپذیری در component
کامپوننت سفارشی باید رفتار بومی مرورگر را حفظ کند. دکمه برای اقدام و لینک برای رفتن به مقصد است. عنصرهای تعاملی باید نام، فوکوس و رفتار صفحهکلید داشته باشند. modal باید فوکوس را مدیریت کند و پس از بستهشدن آن را به محل آغاز بازگرداند. فراموشکردن این جزئیات استفادهٔ صفحهخوان و صفحهکلید را دشوار میکند.
انتخاب الگوها و وابستگیها
اکوسیستم React بزرگ است، اما نصب کتابخانه برای هر مسئله مرز نگهداری را افزایش میدهد. سازگاری نسخه، حجم، امنیت و وضعیت نگهداری را بررسی کنید. برای تاریخ، فرم، router یا state management یک انتخاب روشن در تیم داشته باشید. چند ابزار مشابه با قراردادهای متفاوت آموزش و بازبینی را دشوار میکنند.
آزمون از رفتار کاربر
آزمون component بر اساس دسترسی و تعامل کاربر از آزمون class یا hook داخلی پایدارتر است. دکمه را با نامش پیدا کنید، کلیک کنید و تغییر خروجی را ببینید. mock کردن همهٔ زیرسیستمها ممکن است شرایط غیرواقعی بسازد؛ برای چند مسیر حیاتی، آزمون یکپارچگی و مرورگر داشته باشید.
چه زمانی React مناسب است
React برای رابطهای پویا، componentهای قابلاشتراک و تیمهای آشنا با مدل declarative مناسب است. برای صفحهٔ محتوایی ساده یا برنامهٔ چندصفحهای که با server render سنتی بهتر پاسخ میدهد، انتخاب آن ممکن است JavaScript و build اضافه کند. SEO، سادگی استقرار و تجربهٔ تیم را در مقایسه وارد کنید.
رفتار async را به بخشی از مدل صفحه تبدیل کنید
صفحهٔ دادهمحور فقط حالت موفق ندارد. وضعیت initial، loading، empty، error و refreshing میتواند تصمیمهای نمایش متفاوتی داشته باشد. ترکیب چند boolean آزاد تعداد حالتهای ناممکن را زیاد میکند؛ مدل حالت محدود و مشخص جلوی ناسازگاری را میگیرد. هنگام تغییر کاربر، دادهٔ درخواست پیشین نباید بعد از دادهٔ تازه render شود. شناسهٔ درخواست یا لغو شبکه این رقابت را مدیریت میکند.
در برنامههای چندصفحهای، بارگذاری route و حفظ scroll باید با انتظار مخاطب هماهنگ باشد. error boundary محل شکست را محدود میکند، اما retry فقط زمانی مفید است که علت موقت باشد. خطای ورودی یا مجوز با refresh خودکار حل نمیشود. عنوان صفحه و focus پس از ناوبری را بهروزرسانی کنید تا فناوری کمکی نیز تغییر محتوا را درک کند. این جزئیات ارزش componentهای قابلاشتراک را در عمل بیشتر میکنند.